طراحی داخلی (Interior Design) که به‌عنوان یک حرفه، یک هنر و یک صنعت در دنیا شناخته‌شده، بهینه‌سازی فضاهای داخلی ساختمان‌ها در بازسازی ساختمان به‌منظور انجــام فعالیت‌های روزمره یعنی زندگی و کار اســـت.بخش اعظم عمر ما در فضاهای داخلی بناها سپری می‌شود. این فضاها محیطی را ایجاد می‌کنند که پاسخگوی نیازهای اساسی ما نظیر نیاز به سرپناه بوده و بسیاری از فعالیت‌های ما در آن صورت می‌گیرد.

همچنین آنچه به یک بنا روح می‌بخشد، فضای داخلی آن اســـت؛ بنابراین می‌توان گفت کیفیت فضـــای داخلی ازیک‌طرف تأثیر مســـتقیمی بر نحـــوه انجـــام فعالیت‌های ما در آن دارد و از طرف دیـــگر نگرش، احـــوال و شخصیت ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بر این اســاس، هدف طراحی داخلی، بهبود عملکرد فیزیکی و روانی فضا برای راحت سازی زندگی در آن است. فضای معماری بدون طراحی داخلی یا اصلاً قابل‌استفاده نیست و یا در صورت قابل‌استفاده بودن، کار آیی لازم و بهینه را نخواهد داشت.

اگر قناعت را اصل اساسی امروز جامعه بدانیم و قصد داشته باشیم امکان زندگی راحت را در فضای 40 یا 60 متری آپارتمان‌ها فراهم کنیم، طراحی داخلی یک ضرورت گریزناپذیر خواهد بود. طراحی داخلی می‌تواند به ما نشان دهد که در این فضای کوچک چطور و با چه وسایلی باید زندگی کنیم.

ازآنجاکه طراحی داخلی در ارتباط مستقیم با ویژگی‌های روحی روانی انسان قرار دارد، بایستی برای نیل به یک طرح مطلوب، ویژگی‌های رفتارهای انسانی در فضاهای داخلی زیستی اعم از عمومی و خصوصی، در طراحی به‌دقت موردتوجه قرار گیرد. ازاین‌رو طراح به هنگام طراحی فضای داخلی با دو مقوله سروکار دارد: کاربرد آن فضا و احساس و تأثیری که می‌خواهد آن فضا بر استفاده‌کننده داشته باشد.

طراحی داخلی طیف گوناگونی از عناصر و مؤلفه‌ها از قبیل فرم، نور، رنگ، بافت، کف، سقف، دیوار، عناصر کارکردی و تزیینی و مبلمان را دربرمی گیرد. این عناصر ابزارهای کار طراح هستند که همگی باید به‌طور هماهنگ و متناسب در یک طرح مرتبط و خوشایند قرار گیرند. 

معماری داخلی، طراحی داخلی و دکوراسیون

سه عبارت معماری داخلی، طراحی داخلی و دکوراسیون داخلی معمولاً به‌غلط به‌جای یکدیگر مورداستفاده قرار می‌گیرند. گرچه هر سه بخش‌های مشترکی باهم دارند و هدف همه‌ی آن‌ها بهبود کیفیت زندگی از طریق بهبود فضاست، اما مترادف هم نیستند.

تخصص معماری داخلی در مقیاس انسانی و در ارتباط با فضاهای عمومی و شخصی است. مباحث تخصصی مرتبط با معماری داخلی مباحثی چون روانشناسی رفتار، ساختارها و خدمات پشتیبانی، مواد و مصالح ساختمانی، رسانه‌های ارتباطی، ارگونومی و. است. 

در طرف مقابل دکوراتورها کسانی هستند که تنها با سطح ظاهری فضا سروکار دارند. اغلب آن‌ها دوره‌های تخصصی را گذرانیده و آموزش‌دیده‌اند. 

بسیار واضح است که علیرغم اشتراکات بسیار، این سه رشته مترادف هم نیستند و در حوزه‌ای کاری متفاوتی فعالیت می‌کنند. 

جامعه طراحان داخلی آمریکا، طراح داخلی را چنین تعریف می‌کند: متخصصی برای طراحی فضاهای داخلی با عملکرد و کارایی بالا که تخصص خود را از طریق آموزش‌های رسمی کسب کرده است. 

مهم‌ترین بخش حرفه‌ی یک طراح داخلی، داشتن هنر و علم درک رفتار مردم به‌منظور ایجاد فضاهای کاربردی خلاقانه درون ساختارهایی ست که معماران داخلی طراحی کرده‌اند. 

معماری داخل

معماری داخلی نقش عمده‌ای در كيفيت فضای ساختمان ايفا می‌کند. نحوه چيدمان و تقسیم‌بندی فضا، جنس و رنگ پوشش سطوح (كف، سقف و ديوارها)، نورپردازی، مبلـمان و مجموعه عوامل مؤثر ديگر تعیین‌کننده زيبايي و کارآمدی فضاهای داخلي هستند. امروزه تأثیر معماری داخلی بر آرامش (مجموعه هنجارهای عصبی)، راندمان (در فضاهای اداری)، اثربخشی (در فضاهای تجاری) بسيار بديهی و لازم به نظر می‌رسد. 

از سوی دیگر معماری داخلی به لحاظ معیارهای روانشناسی اهمیت بسیاری دارد. میزان امنیت، صمیمیت، شور و هیجان و آرامش موجود در یک فضا را می‌توان با راهکارهای مناسب تشدید یا تضعیف کرد. باید دانست که هرکدام از انسان‌ها دارای تعلقات ذهنی و روحی خاصی هستند که پاسخگویی به نیازهای آن‌ها در معماری داخلی در اولویت قرار می‌گیرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *